Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα αναδιαμορφώνεται ραγδαία με άξονα την ενεργειακή μετάβαση. Για τους σύγχρονους επενδυτές, η κατανόηση αυτών των πολιτικών αλλαγών είναι το κλειδί για την επίτευξη κορυφαίων αποδόσεων. Ενώ οι εγχώριες αγορές στη Δύση εγκλωβίζονται συχνά σε εσωτερικές πολιτικές διαμάχες και αλλαγές κυβερνήσεων που επηρεάζουν τις επιδοτήσεις, οι διεθνείς αγορές επωφελούνται από μεγάλες διακρατικές συμμαχίες. Οι στρατηγικές συνεργασίες μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων κρατών δημιουργούν προστατευμένους επενδυτικούς διαδρόμους, καθιστώντας τα υπεράκτια έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) εξαιρετικά σταθερά και κερδοφόρα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα ανταγωνίζονται ενεργά για την επιρροή τους στον παγκόσμιο Νότο μέσω της χρηματοδότησης πράσινων υποδομών. Πρωτοβουλίες όπως το “Global Gateway” της ΕΕ και η στρατηγική “Belt and Road” της Κίνας διοχετεύουν δισεκατομμύρια ευρώ και δολάρια σε έργα καθαρής ενέργειας στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Αυτά τα προγράμματα δεν προσφέρουν μόνο κρατική χρηματοδότηση, αλλά μειώνουν σημαντικά το ρίσκο για τους ιδιώτες επενδυτές που συμμετέχουν. Η συμμετοχή σε έργα που υποστηρίζονται από τέτοιες διεθνείς συμμαχίες εξασφαλίζει νομική προστασία και σταθερότητα απέναντι σε τοπικές πολιτικές μεταβολές.
Ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες που ευνοούν τις υπεράκτιες επενδύσεις είναι η δημιουργία διασυνοριακών ηλεκτρικών δικτύων. Πολλές περιοχές του κόσμου ενώνονται πλέον με σκοπό την κοινή διαχείριση της ενέργειας. Για παράδειγμα, τα μεγάλα έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης στη Νοτιοανατολική Ασία επιτρέπουν σε χώρες με άφθονους φυσικούς πόρους, όπως το Λάος, να εξάγουν καθαρή ενέργεια σε αναπτυσσόμενα βιομηχανικά κέντρα όπως η Σιγκαπούρη. Ένας επενδυτής που τοποθετεί κεφάλαια σε μια τέτοια περιοχή δεν εξαρτάται από την αγοραστική δύναμη μιας μόνο χώρας, αλλά αποκτά πρόσβαση σε μια ευρύτερη, περιφερειακή αγορά με υψηλή ζήτηση.
Οι διμερείς συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου ενισχύουν περαιτέρω αυτή την τάση, μειώνοντας τους δασμούς στα υλικά που απαιτούνται για την κατασκευή πράσινων υποδομών. Η εισαγωγή ηλιακών πάνελ, ανεμογεννητριών και συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας (μπαταριών) σε πολλές αναδυόμενες αγορές γίνεται πλέον με μηδενικούς ή ελάχιστους φόρους, χάρη σε αυτές τις κρατικές συμφωνίες. Αυτό μειώνει δραστικά το αρχικό κεφάλαιο κεφαλαιουχικών δαπανών (CAPEX) για τα διεθνή έργα, επιτρέποντας στους επενδυτές να επιτύχουν απόσβεση της επένδυσης σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ό,τι θα χρειαζόταν στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική.
Η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια ωθεί επίσης πολλές χώρες να προσφέρουν εξαιρετικά ελκυστικά φορολογικά κίνητρα για ξένα κεφάλαια. Χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Χιλή και η Κολομβία, έχουν θεσπίσει μακροχρόνιες φορολογικές απαλλαγές για τις εταιρείες που επενδύουν σε αιολικά και ηλιακά πάρκα. Αυτές οι πολιτικές είναι θεσμοθετημένες με νόμους αυξημένης τυπικής ισχύος, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούν να καταργηθούν εύκολα από μια επόμενη κυβέρνηση. Αυτή η θεσμική θωράκιση παρέχει στους διεθνείς επενδυτές την προβλεψιμότητα που απαιτείται για τον σχεδιασμό μεγάλων οικονομικών ανοιγμάτων.
Επιπλέον, η γεωπολιτική πίεση για την επίτευξη των παγκόσμιων κλιματικών στόχων (όπως αυτοί της Συμφωνίας του Παρισιού) αναγκάζει τις αναπτυσσόμενες χώρες να συμμορφωθούν με διεθνή πρότυπα διαφάνειας. Για να προσελκύσουν ξένα κεφάλαια, οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών εκσυγχρονίζουν το νομικό τους πλαίσιο, απλοποιούν τις διαδικασίες αδειοδότησης και διασφαλίζουν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των ξένων εταιρειών. Αυτή η σύγκλιση προς τα δυτικά νομικά πρότυπα μειώνει το λεγόμενο “country risk” (κίνδυνο χώρας) και εξισώνει τους όρους ανταγωνισμού για τους διεθνείς παίκτες.
Η διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελεί επίσης μια εξαιρετική άμυνα έναντι του πληθωρισμού. Τα συμβόλαια πώλησης ενέργειας (PPAs) στις αναδυόμενες αγορές είναι συχνά συνδεδεμένα με σκληρά νομίσματα, όπως το δολάριο ΗΠΑ ή το ευρώ, ή περιλαμβάνουν ρήτρες αυτόματης αναπροσαρμογής βάσει του πληθωρισμού. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο του επενδυτή προστατεύεται από την υποτίμηση των τοπικών νομισμάτων, ενώ παράλληλα απολαμβάνει τις υψηλές αποδόσεις που προσφέρουν οι τοπικές οικονομίες που αναπτύσσονται γρήγορα.
Τέλος, η γεωπολιτική προσέγγιση των επενδύσεων επιτρέπει στους διαχειριστές κεφαλαίων να αξιοποιήσουν τις ασυμμετρίες της αγοράς. Όταν οι δυτικές αγορές βιώνουν οικονομική επιβράδυνση ή αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής (υψηλά επιτόκια), άλλες περιοχές του πλανήτη ενδέχεται να βρίσκονται σε φάση οικονομικής άνθησης. Η δυνατότητα μετακίνησης κεφαλαίων σε χώρες με ευνοϊκότερες μακροοικονομικές συνθήκες επιτρέπει τη διατήρηση υψηλών επιδόσεων σε κάθε φάση του παγκόσμιου οικονομικού κύκλου.
Οι διεθνείς επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι πλέον μια ρισκαδόρικη επιλογή για λίγους, αλλά μια στρατηγική αναγκαιότητα που υπαγορεύεται από τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Οι επενδυτές που κατανοούν πώς να πλέουν στα νερά των διεθνών συμμαχιών και των κρατικών Green Deals θα είναι αυτοί που θα οδηγήσουν την κούρσα της κερδοφορίας τα επόμενα χρόνια.
Αυτά είναι ισως τα σημαντικότερα νέα μετοχης , νεα οικονομικα , ενεργειακα στην Ελλάδα.